මරණයේ සෙවනැලි රැඳි බිමක් සොයා ගියෙමි….

අද ඉදලා  මම මේ අවකාශයේ ලියන්නේ මම ආගිය තැන් වල විස්තර ටිකක්..ඡායාරූප දෙක තුනකුත් එකතුකරන්න  හිතාගෙන ඉන්නවා.
අද ලියන්න යන්නේ  සිර කඳවුරක් ගැන. බය වෙන්න එපා මම මේ කියන්න යන්නේ අපේ රටේ ඒවා ගැන නෙවේ..
එහෙනම් කොහෙද..?
දෙවනි ලෝක යුද්දේ කාලෙදි ජර්මනියෙ තිබුන ඒවා ගැන.
දැන් ඉතින් එපා වෙනකන් ඕක කියවයි හැමදාම නේද..?
ඔව් ඉතින්..!!
ඇහැට පෙනිලා තියන දේවල් ගැන කථා කරන එක හොඳයිනේ ඉස්සෙල්ලාම.
අද කියන්න යන්නේ බුචන්වාල්ඩ් දේශපාලන  සිර කදවුර ගැනයි.  {Buchenwald concentration camp}
කොහේද..? මේ කඳවුර තියන්නේ.
[අහ්..!හරි පුදුම වැඩක් නේ. බර්ලින් නගරයේ ඉදලා බුචන්වාල්ඩ් කදවුරට යන අඩුම දුරක් හා අඩුම කාලයක් වැයවෙන පාරත් නම්  කරලා තියන්නේ A9 කියලනේ.]
හරි හරි දැන් විස්තරේට යමු..

බර්ලින් නගරයේ ඉදලා නිරිත දිගින් තමා කඳවුර පිහිටලා තියන්නේ.
A – අකුරෙන් පේන්නේ බර්ලින් නගරය.
B – අකුරෙන් පේන්නෙ බුචන්වාල්ඩ් කඳවුර.
මේ පෙන්නලා තියන්නේ.. මේ නගර දෙක අතර තියන අඩුම දුර ඒ 294Km. මේ දුර යන්න ගතවෙන කාලය තමා  සාමාන්‍යයෙන් පැය තුනක් විතර.
සන්ධීය පලාත-තුරින්ගියාව
Federal  state-Thuringen(Thuringia)
නගරය- වෙයිමර්
City-Weimar
වෙයිමර් නගරයේ එටර්ස් කියන කන්ද මුදුනේ[ Etter Mountain] තමා මේ කඳවුර තියන්නේ.
මේ කඳවුර ආරම්භ කරලා තියන්නේ 1937 ජූලි මාසේ.

කඳවුරට යන පාර පටන් ගන්නේ මෙන්න මෙතනින්.මේකට කියන්නේ BLOOD  ROAD  එහෙමත් නැත්තන්  රුධිර මාවත කියලලු.මොකද?? මේ පාර හදන්න ශ්‍රමය වැය කරපු කඳවුරේ හිටිය සිරකරුවන් බොහෝ දෙනෙක් මියගිහින් තියනවා,පාර හදන අතරතුරේදී වගේම..මරා දැමීමෙනුත්. මෙතනින් තමා ප්‍රධාන පාරෙන් කඳවුරු සංකීර්ණයට හැරෙන්නේ.
ඊට පස්සේ අපිට හම්බවෙන වැදගත්ම තැන තමා පැරණි දුම්රිය ස්ථානය.අද එතන දුම්රිය ස්ථානයක් නම් නැහැ . තියන්නේ දුම්රිය වේදිකාව විතරයි. මේ තමා ඒ දුම්රිය  වේදිකාව  අද තියන හැටි. හරිම පාලු සැබෑවටම මරණයේ වේදිකාවක් එය නම්. මම ඇයි එහෙම කියන්නේ. මේ සිරකදවුරට ආපු සියලුම සිරකරුවන්..දැන හෝ නොදැන තමන්ගේ අවසානය කරා මේ වේදිකාවෙදි කෝච්චියකින් බැහැලා කඳවුරට ගියා.

ඈතින් පේන ගස් පැත්තේ ඉදලා පහල  වෙයිමර් නගරයෙන් ආපු දුම්රිය, මම මේ පින්තූරය ගන්න හිටගත්ත හරියෙන් නවතින්න ඇති. ඊට පස්සේ  මරණය දෝතින්ම බදාගත්තු අහිංසක යුදෙව්වන් දහස් ගානක් මේ වේදිකාවෙදි පෝලිම් ගස්සවා කදවුරට රැගෙන ගිහිං තියනවා.ඒ අතරිනුත් ඉතාමත් සුවිශේශී  කෙනෙකුත්  මට මතක් වෙනවා. ඒ තමයි ‘සකාරියස් ජන්කොශ්කි’ කියන පෝලන්ත ජාතිකයා පුංචි සූට්කේස් එකක සඟවාගෙන කඳවුරට රැගෙන ආවා යැයි  කියන..දෙමාපින් අහිමි  ‘ස්ටීවන් සිලියැක්’  නම් පුංචි දරුවා.කඳවුරේ  සිරකරුවන්ගේ  ඕනෙකම නිසාම ඒ දරුවා නම්..ජීවිතේ බේරාගත්තා කියල තමයි බෲනෝ ආපිට්ස්  (Bruno  Apitz)  මේ කඳවුරේ තමන් ගෙවපු ජීවිතේ ගැන ලියපු  සුප්‍රසිද්ධ නව කථාව ‘Naked  Among  Wolves’  එහෙමත් නැත්තම්  ‘වෘකයන් අතර නග්නව’  පොතේදී   කියලා  තියන්නේ.
මේ තියන්නේ එදා 1944 ශිශිර ඍතුව අවසානයේදී  එස්. එස්. හමුදාවන් ලබාගත් ඡායාරූපයක්.අද මෙය සිටුවා ඇති තැන ඉදලම තමා එදා මේ ඡායාරූපය අරගෙන තියන්නේත්.

ප්‍රතිචාර 2 (+add yours?)

  1. gadfly
    අගෝ. 23, 2010 @ 02:27:28

    හොඳ වැඩක්!! නාසි වාදීන් කඳවුරේ සිදු කල අපරාධ තව විස්තර කරානම් හොඳයි කියලා හිතෙනවා. මේ ඉතිහාසය නොදන්නා බොහෝ දෙනෙක් ඉන්නවා.
    මේ ඉතිහාසයන් ආපහු කැරකෙන යුගයක් මේක.

    ප්‍රති-පිළිතුරු සැපයීම

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ WordPress.com ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න /  වෙනස් කරන්න )

Google photo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Google ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න /  වෙනස් කරන්න )

Twitter picture

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Twitter ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න /  වෙනස් කරන්න )

Facebook photo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Facebook ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න /  වෙනස් කරන්න )

%d bloggers like this: