1942 ජූනි 12 වෙනි සිකුරාදා

ඈන් ලියා අප කියවූ ඇගේ ආදරණීය දිනපොත තමන්ගේ දහතුන් වන උපන්දිනය දා දෙමාපියන්ගේ තිළිණය ලෙසින් ඇය අතට පත්වන්නේ ඒ උදෑසනයි.රතු හා සුදු කොටු සහිත රෙදි  කවරයකින් යුතුවූ මේ දින පොත ඇය එදින ලද සුවිශේෂතම තෑග්ග වූවා සේම, මෙහි ලියවෙන දෑ යුද්ධයකදී ජන සමාජය කොතරම් පීඩාවකට පත් වන්නේද යන්න  උදාහරණ සහිතව ලෝකයට  පෙන්වාදෙන වැදගත් සාධකයක් වනු ඇතැයි, එදා ඈන් වත් ඇගේ දෙමාපියන්වත් නිකමට වත් නොසිතන්නට ඇති.

තම අලුත් මිතුරාට ‘කිටී’ යැයි නම් තැබූ ඇය එදිනම දින පොතේ පළමු සටහනද තැබුවාය. “මෙච්චර දවස්  මට කිසිම කෙනෙක් විශ්වාස කරන්න පුළුවන් කමක් තිබුණේ නැහැ. ඒක නිසා  ඔයා ගැන විශ්වාස කරලා, හැමදේම ඔයාට  කියන්න  පුළුවන් වෙයි කියලා මම  බලාපොරොත්තු  වෙනවා. ඔයා මට මගේ හිත සනස ගන්න උදව්වෙන  හොඳ යාලුවෙක් වෙයි කියලත් මම හිතනවා.”  -ඈන් ෆ්‍රෑන්ක්-

ජූනි 14 වන ඉරිදා පටන්,එදිනෙදා ජීවිතයේ සිදුවෙන සිදුවීමුත් තමන්ට අන් අය ගැන සිතෙන දේත්, තමාගේ පාසැලත් මිතුරනුත් පිළිබඳව ඉඩ කඩ ලැබෙන අයුරින් ඇය දින පොතේ  සටහන් කර තැබුවාය.
යුදෙව්වන්ට අයිති ව්‍යාපාර රජයට පවරා ගැනීමේ අවධානමෙන් ගැලවෙන්නට ඇගේ පියා සිය ව්‍යාපාර වල අයිතිය  1941 දී වික්ටර් කුග්ලර්ටත්[Victor Kugler] ජොහැනස්  ක්ලීමන්ටත් [Johanes Kleiman]  පවරා දී  තිබුණේය.
ඒ හේතුවෙන් ඔහු දහවල් දවස පුරාම නිවසේ ගත කලේය.එය ඉතා අසීරු කටයුත්තකැයිද සිය පියා ඉන් දැඩි ලෙස සිත් වේදනාවට පත් වී ඇතැයිද සිතූ ඈන් ඒ ගැන පියා හා කතා බහ කලාය.
1942  ජූලි  5 වන ඉරිදා ඇය දින පොතේ ඒ ගැන මෙලෙස සටහන් තබන්නීය.
ටික දවසකට කලින් අපිට හැංගිලා ජීවත්වෙන්න සිද්ධ වෙන්නත් පුළුවන් කියලා
තාත්තා මාත් එක්ක කිව්වා.මේ ගෙවන ජීවිතෙන් ඈත්වෙලා තනියම ඉන්න එක අපිට  අමාරු වෙන්න පුලුවන්..,
ඒත් ඇයි මේ හදිසියේ..??  මම ඇහුවා.ඈන්…, අපිට අවුරුද්දකට විතර ඕනෙ වෙන ඇඳුම්, කෑම බීම මම වෙන තැනකට යැව්වා.ජර්මන් කාරයෝ අපිව අල්ල ගන්නකම් හරි,අපේ දේවල් උදුර ගන්නකම් හරි බලා ගෙන ඉන්න ඕනේ නෑනේ..අපි කැමැත්තෙන්ම පිටවෙලා යමු.
ඒත් කවදද ?? මට ඇත්තටම බය හිතුන නිසා මම හොඳටම කලබල උනා.
බයවෙන්න එපා.හැමදේම ලැස්ති කරන්නම්.එතකන් ඔයා සතුටින් ජීවත් වෙන්න.තාත්තා කිව්වේ එච්චරයි.
අනතුරු ඇඟවීම සත්‍යයක් බව පසක් කරමින් එදාම හවස වැරදී යාම් ඇරඹෙන්නට විය.  සවස් වරුව විවේකයෙන් ගත කරමින් සිටි ඈන් වෙත කලබලයෙන් දිව ආ මාගෝ,  කනට කොඳුරා කියූ දෙයින් ඇය වික්ෂිප්ත විය. ‘තාත්තට එස් එස් වලින් එන්න කියලා පණිවිඩයක් ලැබිලා.’
සියල්ල  නොදැන සිටි මුත් ඒ පණිවිඩය අවසානය වෙත  කල ඇරයුමක් බව  වටහා ගන්නට ඇය මොහොතකින් සමත් වූවාය. ටික වේලාවක් මං දිහා බලා ගෙන හිටපු මාගෝ කැඳවීම පියාට නොව තමාට බව කිව්වා.මාගෝට වයස 16 යි, ඒ වයසේ අයත් උන් අරන් යනවද ?? ඇත්තටම, තනියම.මට හොඳටම බය හිතුනා. මම දන්නෙම නැතුව මට ඇඬුණා. -1942 ජූලි 8-
ජූලි 16 වනදා තෙක් නිවසේම රැඳී සිටීමට සිතා සිටිමුත්, මාගෝ එස් එස් හමුදා වෙතින් ලද හදිසි කැඳවීමෙන් පසුව සැඟවී යාම පසුදාම සිදුකල යුතු බව දෙමාපියන් තීරණය කරන්නට ඇත.
ගෙවුනු කලබලකාරී  දින තුන ගැන සියලුම තොරතුරු සටහන් කරමින් ඇය තවදුරටත් මෙසේ ලියන්නීය.
පහුවදා උදේ පාන්දරම අම්මා මාව ඇහැරෙව්වා.වසර ගණනාවක් ජීවත් වූ නිවස අතහැර යන්නට කාලය එළැඹ තිබිණි.

අපි අපිට පුළුවන් තරම් ඇඳුම් ඇඳ ගත්තා.එතකොට අපිට ඇඳුම් ගොඩක් අරගෙන යන්න පුළුවන්නේ.මොකද මේ වගේ ගමනකදී ඇඳුම් පිරුණු සූට්කේස් එකක් අරගෙන පාරට බහින්න පුළුවන් කමක් නෑනේ.උදේ හතයි තිහට අපි ගෙදරින් පිට උනා..-1942 ජූලි 08-
තමන් සැඟවෙන්නට යන තැන ඒ  වනතුරුත් ඈන් දැන සිටියේ නැත.
‘යුදෙව්වන්ට පොදු ප්‍රවාහන සේවා පාවිච්චිය තහනම් කරලා තිබූනා,ඒ වගේමයි අපේ බයිසිකලුත් අපි බාරදීලයි තිබුණේ.ඒ නිසා අපි පයින්ම ඇවිදගෙන ගියා.-1942 ජූලි 09-
සැඟවෙන ස්ථානය සිය පියාගේ ප්‍රින්සෙන්ග්‍රාන්ච්ට් කාර්යාලයේ පිටුපස ඇනෙක්සිය  බව ඈන් දැන ගන්නේ ඒ අතරතුරයි.

~මතු සම්බන්ධයි~

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ WordPress.com ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න /  වෙනස් කරන්න )

Google photo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Google ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න /  වෙනස් කරන්න )

Twitter picture

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Twitter ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න /  වෙනස් කරන්න )

Facebook photo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Facebook ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න /  වෙනස් කරන්න )

<span>%d</span> bloggers like this: